ISY BRACHOT III
Isy Brachot III, 23 jaar oud en doctor in de rechten, volgde zijn vader zonder aarzelen op. Dankzij zijn artistieke achtergrond en juridische opleiding kon hij het werk van zijn voorgangers verder uitbouwen. Hij opende een tweede galerie in Knokke-le-Zoute, die van 1971 tot 1979 actief was, een galerie in Parijs (van 1978 tot 1993 onder leiding van Jacqueline Passever), een tweede galerie in Brussel in 1989, genaamd “Galerie Christine et Isy Brachot”, die nog steeds open is, en een tweede galerie in Parijs met de Napolitaanse galerie van Lucio Amelio, genaamd “Galerie AmelioBrachot : Pièce Unique”, die open was van 1989 tot 1992. Hij exploiteerde ook de ruimte “First View” voor previews in Brussel van 1991 tot 1992 en van 1991 tot 1993, en “La Galerie Christine et Isy Brachot” in Parijs, gewijd aan hedendaagse kunstenaars. Met de hulp van de surrealisten raakte Isy Brachot gepassioneerd door het werk van RM en werd hij een erkend expert. Tussen 1968 en 1995 organiseerde hij meer dan dertig Magritte-tentoonstellingen. Isy Brachot is een specialist in surrealisme en hyperrealisme. Hij wordt bijgestaan door zijn vrouw Christine in zijn zoektocht naar levende kunst. Zij is gepassioneerd door hedendaagse kunstenaars die de reputatie hebben moeilijk te zijn. Christine is kunsthistorica en begon aan het avontuur door in 1975 de galerie “Section Deuxième Etage” aan de Louizalaan te openen met de tentoonstelling “L'Art Corporel” met Gina Pane. Ze ging verder met galeries in de Rue Villa Hermosa in 1989 en de Rue Mazarine in Parijs in 1991 om Roman Opalka en, meer recentelijk, Panamarenko te verdedigen. Het echtpaar heeft zich omringd met een team dat actief blijft in de culturele sector, waaronder Michel Baudson, Alain Noirhomme, Bernard De Bluts, Bernard de Launoit, Natacha Van Deun, Jacques Bayle, Sophie Streefkerk, Olivier Vrankenne, Patrick Vanbellinghen en vele anderen. Van 1976 tot 1992 nam Claude Duchiron de dagelijkse leiding over van zijn schoonzoon en werkte hij in de galerie, waar hij een sterke band opbouwde met een trouwe klantenkring.
De galerie neemt deel aan tal van internationale kunstbeurzen in steden als Hamburg, Düsseldorf, Frankfurt, Keulen, Berlijn, Bazel, Chicago, Los Angeles, Miami, Madrid, Tokio, Brussel, Kortrijk, Gent en Parijs. Ze nodigt buitenlandse galeries zoals Maeght (Parijs), Pace (New York), Leo Castelli (New York) en Krugier (Genève) uit om hun kunstenaars tentoon te stellen, altijd met het doel om contacten te leggen met verschillende landen om Belgische kunstenaars te promoten en connecties te leggen. In lijn met de familietraditie heeft het een beleid om nauwkeurige catalogi te publiceren voor zijn tentoonstellingen, waaronder Art and Language, Joseph Beuys, Guillaume Bijl, Marcel Broodthaers, Daniel Buren, Leo Copers, Stefan De Jaeger, Paul Delvaux, Michel Mouffe, Domenico Gnoli, Jasper Johns, Félix Labisse, Bernd Lohaus, Urs Lüthi, Mark Luyten, René Magritte, Marcel Mariën en E.L.T. Mesens, Panamarenko, Roman Opalka, Gina Pane, Robert Rauschenberg, Julian Schnabel en anderen. Daarnaast heeft de galerie monografieën gepubliceerd over Marcel Delmotte, Vasilije Jordan, Joan Marti, Xio Xia en catalogi raisonnés van Félix Labisse en Panamarenko, deze laatste in samenwerking met Franck Van Haecke.
Isy Brachot richtte samen met Tom Gutt Editions Brassa op en publiceerde de geschriften van Louis Scutenaire (Mes inscriptions), Irène Hamoir, Marcel Mariën, Fernand Dumont, Tom Gutt en anderen. Hij publiceerde ook Les Lettres de Magritte à Bosmans 1958-1967 bij uitgeverij Editions Seghers. Daarnaast was Isy Brachot tien jaar lang voorzitter van de Union Professionnelle des Marchands d’Art Moderne et Contemporain. Na meer dan tien jaar vicevoorzitter te zijn geweest, werd hij voor een jaar benoemd tot voorzitter van de Chambre Belge des Experts en Œuvres d’Art, waarvan hij nog steeds lid is. Jack Lang en Roland Dumas benoemden hem in december 1985 tot Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres de France.